Her Alman ne kadar snoplukla, aşağılık komplekslerinden kaynaklanan korkularla, öğretmen ukalalığı ve "Ruh"a tapma duygusuyla doluysa bir o kadar da otokontrol ve disiplin aşkıyla yanar...
"Kişilik" böyledir işte; ölülerin bize bıraktığı mirasın yanında insanın kendisine eklediği "yeni" hiç denecek kadar azdır. Hiç görmediğim insanlar benliğimde yaşıyor, kızıyor, yaratıyor, özlüyor ve korkuyolar.
Gerçekten de heyecanla beklerdik, "edebiyatı","kültürü" getirirdi taşramıza.
...O bildik bakışla baktı bana ve elini ağzına siper edip gizlice fısıldadı: " Otuz yıl bu kente kültürü taşıdım ve biliyor musunuz sonu ne oldu? Lağım çukuruna düştüm."