Dünyam küçük, hüzünlerim büyük.
Hayallerim renkli, hayatım renksiz.
Etrafım çok kalabalık ama yüreğim yapayalnız.
Yine de hüzünlerimin üzerini gülüşlerimle örtmekten vazgeçmeyeceğim..
Adın var, anılar var, fotoğrafın var ama sen yoksun.
Şehirde sen varsın,ben varım ama biz yokuz.
Beraber gülümsediğimiz fotoğraf kareleri var, sayısız ıslanarak yürüdüğümüz caddeler var, defalarca izlediğimiz gökyüzü var ama biz yokuz.
Biz biz olmayı,bir olmayı,bir sevdayı yürütmeyi beceremedik sevgili.
Bir olduk ama biz olamadık.
İki beden tek bir ruh olamadı.
İsimlerimiz ayrı ayrı anıldı,
Ayrı ayrı hayatlar yaşadık birbirimizden habersiz.
Birbirimizden habersiz aynı yerlerden geçtik, aynı anda düşledik birbirimizi.
Birbirimizden habersiz aynı anılar kaçtı gözlerimize.
Ayrılığın hakkını çok iyi verdik, özlemin,acının içinden geçtik.
Çok güzel ayrı kaldık birbirimizden, ayrı kalmayı o kadar iyi başardık ki..
Bir biz olmayı,beraber olmayı, iki bedenle tek yürek olmayı beceremedik...
İrem