insanlar mutlu olmadıkları ortamdan kaçıp gidebilmeliymiş, yaşam insana geçici olarak verilen bir armağanmış, güçlü olmak gerekirmiş, bu mutlulukmuş. Ve kadınlar ilk yedikleri tokadı mutlaka fark etmelilermiş.
Aydıncığım, senin eşin olmak bana gurur veriyor, ama ben senin eşin olarak ben değilim ki, ben de bir kişiyim, bir adım var en azından. İnan ki tanındığım için değil bu tavrım, hiç tanınmayan bir ev kadını bile olsaydım ... Aydın insaf, insanların bir adı vardır, kadının neden olmasın?