mine
@Minelva0
127 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Aramızda nasıl bir şey olduğunu bilmiyordum, itiraf edilenler değil, eyleme dökülenler aşikârdı. Onun kelimeleri az, benim hislerim çoktu.
Azı anlatmaya cümleler, çoğu anlatmaya kelimeler yetmezdi. Belki de bu yüzden her şeyi konuşmadan yaşıyorduk. Kelimelerin ötesinde, bütün cümlelerin büyüsünde. Sessiz ama derin. Konuşmaya halim yok, sessizliğimden anla, diyordu. Anlıyordum. O da beni anladı, içimden geçen her şeyi okuyup dudaklarının üzerindeki dudaklarıma anında karşılık verdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
" İsterse bütün dünya ölmeni istesin, Ahu. Ben yaşamanı istiyorum, yetmez mi?
Benim için yaşa. Değmez mi?”
Timur gibi olan var mı bu hayatta?Alıntı
“Sana uzun uzun kendimi anlatamam,” dedi ağır ağır. “O kadar çok cümlem yok. Çünkü bir hayatım yok. Az yer, az konuşur, az uyurum. Çay içer, kitap okurum. Sadece ülkem için savaşır, öleceğim günü beklerim. Ama sonra...” Yutkunur gibi oldu. “Sen göğsüme bir şey yaptın, Ahu. Küçük bir umudu, yaşadığımı hissettiren tek hissi verdin. Seni kırdım, paramparça ettim belki. Ona rağmen beni bırakmadın. Güvenini bir an dahi eksiltmedin. Şimdi bırak, bana koşulsuzca sunduğun umut ve güvenin hakkını vereyim.”
Minik bir iç çekiş döküldü dudaklarımdan. Geçmişe, bugüne ve geleceğe... Olmuşa, olacak olana ve olmayana yandı içim.