İnsan kıyafetini giymişim bir kere. Onu da istedim mi, emin değilim bende. O da bir meçhul yüreğimde. Bu ikilik oyununun içinde, Zararsız, takılıyorum kendi hâlimde.
Ben de hayatın hiçliğini, anlamsızlık ve boşluğunu nelerle doldurmaya çalıştığımı düşündükçe her şeye farklı bir bakış açısı ya da bir algı doğuruyor. İşe yaramıyor çünkü yenilenen her şey gibi bu da yarın eskiyecek ve yerine bulunmak üzere yepyeni bir anlam arayışı içine gireceğim.