Mrs.Elif

Mrs.Elif
@Missaria
Huzurun kırıldığı şu sükûne de insan ya kendisi yada sevdikleriyle huzur kurar..
Şair
Üniversite
2 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
@Missaria·
·
sabitlendi
Siyah ve kırmızı Sana aşık olmak Hayatımda umduğun narin ufkulara bağlanmak gibi Tenin tenime değdiği zaman gül parfümü kokardı Üstüme sinerdi üstüm sen kokardı Sana karşı her bağrışım senden her ayrılışım Diken batarcasına yüreğimde kan akıtırdı Seni sevmek âdeta bir gülü sevmek gibidir Seni düşlediğim her an Seninle birbirimize kurduğumuz her vakit Sadece bir nefes mesafesiyle kalan dudaklarımız Hazlığımızı arttırdığı her saniye içim tutku dolardı Gözlerimiz karşı karşıya geldiğinde kurulan temas Âdeta bir yağmur damlasının yer yüzündeki su birikintisine düşmesi kadar huzurlu... Ayrı kaldığımız her gün üzerime çöken kara bulutlar İçim sıkıntı dolardı,çaresiz kalırdım Alışılmışım sendin Şimdi ise sana ait geride kalan siyah mücevher yüzük ve eski bir siyah beyaz fotoğrafın Kullaklarm da çınlıyan kahkahaları.. Hasretimin altında bırakıyor
Şiir
Reklam
Kuşkusuz cümlelerimi Bir senin varlığına anlatırdım Ölene kadar güvenirdim sana Soluksuz gülüşlerindeydi huzurum Beni yalnız hissettirmeyen kadife sesinde bulurdum benliğimi Şimdi ise gece yarısı yağmur damlaları yağarcasına dökülen gözyaşlarımı düşünürüm Ağaçta sarılan umudu olmayan yaprakları anımsadıkça Kendime yapmış olduğum gurursuzluk ve sana karşı çaresiz mücadelemi anımsardım Yüreğim incinirdi İçimde kopan umutsuzluk kargaşında kaybederdim kendimi Hissederdim kendimi durgun bir poyraz gibi Âdeta beyaz bir zakkum gibi
Şiir

Mrs.Elif

, bir kitabı yarım bıraktı
Fyodor Dostoyevski
7.5/10 · 102bin okunma
Her düşüncemin altındaki sessizlik Sukûneye karşı isyan çığlıkları Hayatın üzerime çöküşü Bir yaş incisi kadar zarif Bir okyanus gibi karışık Her düşlerim bir ufkun kadar kaidesiz hüsranlı Başka diyarlar kadar kalabalık Her gözlerimin içsiz mutsuzluk Âdeta kırılan kadehin parçaları yüreğimi yaralıyor İçimi yaralayan her derin kesik Hayata karşı mücadelemi gösterir Kimi zaman kâinatta kalan ruhum Hislerimin tarifini anlatırdı Dokundururdu Ağlatırdı Canımın yanması bir mumun üzerine kağıt kıvımcıları oluşan kadar basitti Bir poyraz kadar sert çaresizliğim Sûkune de âdeta bir kar küresi gibi
Şiir