Kitabı okurken yıldızlar arası bir yolculuğa çıkıyorsunuz, ufkunuz açılıyor, içiniz ısınıyor. Yukardan bakınca dünyanın pek de sevimli bir yer olmadığını anlatıyor aslında yazar. Bir masal bir taş ağırlığında olabilir mi diyor ya Birhan Keskin bir şiirinde, bence tam da bu kivamda bir kitap. Okurken çokça düşünüp çokça da tebessüm ettiriyor. O kadar ki hani sevdiğiniz satırların altını çizersiniz ya, her misranin altı kendinden çizili dolu dolu kısa ama öz, keşke bitmese dediğim eserdi. Ben çok severek bir oturuşta okudum başka çevirilerini de tekrar tekrar okuyacağım...