Mistral
@Mistral
79 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Oktay Rıfat’ın ilk okuduğum kitabı olmakla birlikte, son da olmayacağına kanaat getirdiğim ve benim için ayrı bir yere sahip olan kitapların arasında kendine hemencecik yer açan çok ama çok beğendiğim bir kitap oldu Bir Kadının Penceresinden.
1970’lerin Türkiyesi’ne ışık tutan ve gerek kitapta yer verilen mekanlar, tasvirler gerekse rakı sofraları, komşuluk ilişkiler ile okuru bir Yeşilçam filmindeymiş gibi hissettiren, ağır dram unsurları taşıyan bitirdiğinizde ise aklınızın da kalbinizin de Filiz’de kaldığı bir kitap.
Yazarın kitabın başında az gelişmiş toplumlara dair kitapta yer verdiği görüşleri ise o yıllardan bu zamana aslında hiçbir şeyin değişmediğini farkettirip içinizi daha ilk satırlardan burkabiliyor.
Ama en çok da Filiz burkuyor içinizi... Kendini tanımadan evlenmiş Filiz, aşkın ne olduğunu bilmeden kadın olmuş, ana olmuş Filiz, toplum tarafından kendine biçilen rolleri sorgulamadan kabullenmiş ev, temizlik, yemek, çocuklar ve baş belası bir koca arasında kalakalmış Filiz. Sorunu hep kendinde arayan evi ova ova parlatan ama kendi içindeki elması farketmeyen Filiz... Aşkı geç de olsa bulan ama bulduğu gibi kaybeden talihsiz Filiz...
Gerçekten çok güzel bir kitaptı. Daha iyi olabilir miydi? Bir iki eklemeyle belki evet ama böyle de çok güzel. Dil hiç yormuyor zaten. Gayet sürükleyici. Okumayı düşünenlere mutlaka tavsiye ederim.
Reklam
Gece yarısı başlayıp uykum geldiği için yarıda bıraktığım ve ertesi gün işten güçten fırsat bulamayıp okuyamadığım için 2 günde bitirmiş gibi gözüksem de aslında 60 sayfalık, gerçekten hap gibi ama
Normalde pek inceleme yazmam ama sanırım bir istisna yapmadan duramayacağım. Bugüne kadar bir çok güzel kitap okudum, hepsi birbirinden güzeldi ama beni en çok etkileyenler genelde yabancı yazarlardan çıkmaydı.
Bu kitap ise beni tamamen şaşırttı. Biri bana bu kitabı kaplayıp verse yazarını söylemese kesin yabancı biridir derdim. Çünkü tek kelime ile takdire şayan, şapka çıkartılacak bir iş çıkarmış Murathan Mungan. Okurken sürekli şunu dedim bir insan hayatı boyunca tek bir kitap yazsa, o da böyle bir kitap olsa, daha yazmasa da olur, gözler arkada kalmaz, huzur içinde bir sonraki yaşamına geçebilir.
Kitabın konusuna gelince, konu şiir. Ben şiirden böyle bir roman yazılabileceğini hiç tahmin dahi edemezdim. Öyle bir hayal gücü ki şiir Anakara diye bir yerde yaşayan insanların her şeyi ile ilintilenmiş. Ahşap kapının yapımının bile şiirle bir bağlantısı var ki resmen büyüleyici.
Betimlemeler, öğretiler, masalımsı karakterler, sürükleyicilik ve son ana kadar tahmin edilemezlik... Hepsi muhteşem. Karakter isimlerine ayrı bir bayıldım. Zeheyra’ya özellikle.:) Öyle büyüleyici ki ilk satır itibariyle kitap sizi esir alıyor zaten.
Bu benim ilk Murathan Mungan kitabımdı. Son olmayacağı ise garanti. Böyle bir kitabın çok keşfedilmemiş olması ise çok şaşırtıcı. Henüz değeri tam anlaşılmamış olsa da kesinlikle filmi bile yapılmalı bu kitabın. Henüz okumayanlar varsa mutlaka okuyun derim.
Yazarın ilk romanıymış... Oldukça sürükleyci bir oluşum romanı olduğunu söyleyebilirim. Aynı zamanda post-modern bir havası da var. Hayal gücünün kuvveti güzel bir maceranın oluşmasını sağlamış. Oldukça merak uyandırıcı bir kitap. Öyle ki 2-3 günde bitti.
Bir de kitapta yer yer aralara serpiştirilmiş müzikler var. Hepsi de kitapla bütünlük oluşturuyor. Güzel bir okuma ortamı için iyi müzikler seçmiş.
Açıkçası ben beğendim. Sanırım bu kitabın devamı da gelecek. Yeni bir seri kitapla karşı karşıyayız anlaşılan. Umarım diğer kitaplar da böyle akıcı olur. Merakla bekliyorum. Ne okusam diye düşünenlere tavsiye ederim.
