İnsanın nefrete harcayacağı bir enerjisi var ise onu sevmeye harcamalıdır. Sevecek pek çok insan, sevilmeye lâyık pek çok varlık, olay ve düşünce var iken birinden veya birşeyden nefret etmeye değer mi?
Araplarda bir atasözü vardır: "Huz mâ safa, da'mâ keder!"
Demek olur ki; "Safalı olanı al, kederli olanı bırakıver gitsin!"