İmam Kuşeyrî demiştir ki: “Dünya değersizdir; ondan daha değersiz olan, dünyayı talep edendir. Ondan daha değersiz olan ise dünya için yarışandır. Dünya bir cifeden ibarettir; cifenin peşinde koşanların hiçbir değeri yoktur. Onların en düşük olanı da dünya malında cimrilik edendir. Bu şekilde kötülenen dünya, kulu ahiretten alıkoyandır. Kulu ahiretten alıkoyan her şey, dünyadır.”
Kalbin katılaşması, şehvetlere tâbi olmaktan ileri gelir. Şehvetle kalp safiyeti bir arada bulunmaz. Kalbin katılaşmasının sonucu, onun Rabb’ini murakabeden uzaklaşmasıdır. Denilmiştir ki: Kalp katılığının başlangıcı, kötü düşüncedir. Kul onu kalbinden gidermezse, kötü fikre dönüşür. Kötü fikri kalbinden çıkarmazsa, azimete (kesin karara) dönüşür. Kul, kötülük yapma kararını kalbinden gidermezse, ilâhî emre muhalefete döner. Kul bu hali kalbinden silip atmazsa, kalbi katılaşır, sonra üzerine mühür vurulur, kalp tamamen kapanır.”631 İşte o zaman kalbe, vaaz ve uyarı fayda vermez.