İnsan dediğin hep dimdik,güçlü kalamıyor.Bazen taşıyor içinden yorgunluk.
İnsan en çok nerde unutturabiliyorsa kendini oraya savruluyor.
Kimi bir kadehte kayboluyor, kimi birinin gözlerinde.Kimi gecenin karanlığına bırakıyor aklını.
Kimi zarara düşüyor,fark etmeden kendinden eksiliyor.
Kimisi günaha sürükleniyor,bi anlık boşlukta yolunu şaşırıyor.
Kimisi de iyiye tutunuyor,en kırıldığı yerden filiz veriyor.
😔😏