Kimse baş sağlığı dilemedi. Kimse Willem'in adını anmadı. Ve şimdi keşke söyleseler diyor. Kendisinin söylemeye dili varmıyor. Ama birinin söylemesinden çok memnun olacak. Kimi zaman sokakta benzeri bir isim çağrıldığını duyuyor -"Willam!" diyor bir anne oğluna- ve açlıkla o sese doğru dönüyor.
Hayal ve gerçek birbirinden biraz ayrılıyor, sürülüp alt üst edilmiş topraktan nice zaman önce gömülmüş bir şey çıkıp karşısına geliyor, onu tanıyıp kabullenmesini bekliyor gibi görüyordu bunu. Tekrar belirmeleri bile bir isyandı belki: işte buradayız diyorlardı sanki ona. Bizi terk etmene göz yumacağımızı mı sandın? Bir daha gelmeyeceğiz mi sandın?