Olduğum ben ile olmak istediğim ben arasındaki savaş bitmiyor.Yıllar geçiyor,zaman daralıyor ama yeni günün bağımlısı yaptığı içimdeki his susmuyor, susturmuyorr.
Kaybedecek hiçbir şeyi olmadığı halde neden susar insan? Utancından mı? Kibrinden mi? Neden? İçinde asla bitmeyecek hesaplaşmanın izleriyle ne kadar doğru kararlar alabilir ki?