"Bazen etrafına yalnızlıktan bir duvar örmelisin.
Diğerlerini kendinden uzaklaştırmak için değil,
Kimin seni görmek için bu duvarı yıktığını anlaman için."
Jean-Paul Sartre
...İnsan yaşadığı yere benzer
O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer
Suyunda yüzen balığa
Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğilimine..
"Hayattan ne öğrendin..?” şimdiye kadar deseler;
“Her gelenin gideceğini,
Her acının azalacağını,
Hayatta hiç bir şeyin, seni üzecek kadar hükmü olmadığını,
Herkesle kahkaha atabildiğini, ama yalnız ağladığını,
Ölümden gayrı her şeyin çaresi olduğunu,
Çok geçten daha kötü bir kelime olmadığını
Her şeyin zamanında önemli olduğunu
Bir saniye sonrasının kaygısına düşmeden yaşamak gerektiğini,
Aslında herkesin kimsesiz olduğunu,
Yaralarına süreceğin merhemin sadece “sen ve zaman” karışımı olduğunu,
Derdin üstünde dertler olduğunu
Kimi nereye koyacağın kararını, sadece senin verebileceğini.
Manevi gücün,maddi güçten daha çok sana yarayacağını
En zor şeyin kendini avutmak ve kendini affetmek olduğunu,
Zamanınızı keyif aldığınız insanlarla geçirmenin paha biçilmez olduğunu
İnsanlara sınırsız şans tanımanın en büyük hata olduğunu öğrendim “ derim..
Christian Bobin, sade ama derin üslubuyla şöyle diyor:
“Yeryüzü, aynı anda hem eğitimli hem de cahil olan yeni bir insan ırkıyla kaplanıyor; bilgisayarları ustalıkla kullanıyorlar ama ruhları artık hiç anlamıyorlar, öyle ki bu kelimenin bir zamanlar ne anlama geldiğini bile unutmuş durumdalar.”