Vatan şairimiz Namık Kemal'in "Vatanın ne demek olduğunu bilen kalem sahiplerinin, onu korumak için yapabileceği şey, askerde, Allah göstermesin,bir felâket görürse onlarla birlikte ölmek, zafer görürse milletin teşekkürünü dile getirmektir.
Yaşasın askerimiz! Yaşasın vatan!"diyerek yazdığı ve halka armağan ettiği hatta uğruna sürgüne gittiği bu eserinde vatan aşkının diğer aşklardan nasıl üstün geldiğini görüyoruz.Bir yanda vatanı için canını vermeye hazır İslam Bey'in fedakarlığını diğer yanda canıda vatanıda sevdiği olan Zekiye Hanım'ın çaresizliğini ve o dönemin zorluğunu iliklerimize kadar hissediyoruz.Zekiye'nin aşkı uğruna erkek kılığına girmesi ve askere gitmesi ile hem hayatının aşkını kaybetmeyip hemde yıllar önce kaybettiği babasını bulması onu ömrü boyunca terk etmeyen kara bulutlardan kurtarır.Her ikiside sevdiğinden vazgeçemez.Namık Kemal vatan sevgisini her zerremizde hissettiren bu eserinde bize yaşattığı duygu karmaşasını yazdığı uzun diyaloglar sayesinde başarmış fakat eser akıcılığından hiçbir şey kaybetmemiştir.Ayrıca karakterlerin tek yönlü oluşu da romantizm akımının esintilerini hissettirmiştir.Kitabı her yönüyle beğendiğim söylenebilir.Namık Kemal gerek vatan severliği gerek de kaleminin gücüyle her vatanseverin okuması gereken bir eser ortaya koymuştur.