Binbir tezahür eden ,çehren muadili nergis yetiştirdim saksımda ..
Uzlet ettim senden gayrı her beşerden naifçe ..
Her kelamda özne ismin idi, yüklem gidişin..
Muteber sanma sakın zatını şu delice sevdamı emsal bilip..
Binbir tufan var yüreğimde aklın feragat ettiği hissimce..
Hiç kulak vermedin sanırım ulu ozan Veysel’e..
Güzelliğin on para etmez bendeki aşk olmazsa dediği yerde..
Beyitler yazarım bizden öte şu kürreye bitenlere ..
Tevatür bilsin herkes , fersah sandığın sevdamın, gayrı arşındır her dem kaide defterimde ..
Yitirilenilen şeye zenginlik denmez . Gerçek mülkümüz ve sahibinin gerçek ödülü erdemdir .
Erdemi yitirmek olanaksızdır,yaşam bizi bırakmadıkça bizi bırakmaz o .
Malı mülkü ve dışsal zenginliği ise her zaman korkarak tut elinde ; bunlar çoğu zaman onları yitiren sahiplerini aşağılanma ve alayla baş başa bırakırlar ..
Leonardo da Vinci