"Sessizliğin İçindeki Sen"
Bir gün doğar içimde,
Kendi sessizliğime yaslanırken,
Ne kalabalık ararım ne gürültü—
Sadece anlaşılmak isterim,
Bir çift gözde sığınmak gibi…
Kelimeler susar çoğu zaman,
Ama kalbim hep anlatır,
Yorgun gecelerin ardından
Bir dua gibi durur içimde umut,
Hiç sönmeyen, hiç kırılmayan…
Yalnızım derim belki bazen,
Ama eksik değilim aslında—
Çünkü beklemek de bir yoldur,
Ve ben o yolda yürürken
Adımlarımı Allah duyar.
Gelmezse de hemen o biri,
Bilirim: Vakti gelince gelir.
Ve ben o zamana dek
Hem sabır olurum kendime,
Hem şiir olurum gönlüme.