Aygüş bekdemir
@Moonface
39 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
İnsan, yarasını yarasına benzettiği insanı izlerken, diğer insanların göremeyeceği çok şey görürdü.
Keşke seni sadece ben bilseydim , ben görseydim , ben sevseydim.
Kaçtın hep bugünden, belki seni yutan dünden, çocukluğunu parçalayan geçmişten...
Belki de benden.
Sen ayakucuna uçurumu dikmiş içinden geçtiğim tünel.
Sen aklımdaki intihar fikirlerine rağmen kaybolduğum düşünceler.
İki yanı alevlere bakan tahtadan rayların üzerinde parmak uçlarımda yürürken dipte beni izleyen alevler ,
İstasyondaki ışıkları söndürmem için uyuyan tren,
Bir gün bana babam kadar tanıdıksın , ertesi gün yine tıpkı babam gibi el.
Keşke seni ben doğursaydım, ben büyütseydim, ben yürütseydim .
Kaçtım hep geçmişten, belki dünden, belki bugünden, belki de kendimden.
Belki senden.
Belki bizden.
Belki beni saran o biz olma düşüncesinden.
Reklam