Aygüş bekdemir
@Moonface
39 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettigimiz anda onun hakikatte bize hiçbir şey vermiş olmadığını görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden , bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey .
Bu akşam anladım ki , bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş.Gene bu alşam anladım ki , onu kaybettikten sonra , ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim
"Şimdi aramızda neyin noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum!" dedi ." Bu eksik sana değil , bana ait... Bende inanmak noksanmış...Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki , insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar...Ama şimdi inanıyorum.. sen beni inandırdın ... Seni seviyorum...Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum.