Melankoli de bir hezeyandır, ama "belirgin olarak bir veya iki nesne üzerinde cereyan eden, ateşi ve çılgınlığı olmayan, bu nedenden ötürü mania ve sayıklamadan ayrılan özel bir hezeyandır. Bu hezeyan çoğu zaman aşılması olanaksız bir hüzne, karanlık bir ruh haline, insanlardan hoşlanmamaya, kararlı bir yalnızlık isteğine eklenmektedir.”
"Fikirlerden yoksun olunduğu için farkına varmadan akıldan uzaklaşmak, budala olmaktır; şiddetli bir tutkuya köle olunduğu için akıldan uzaklaşmak, zayıf olmaktır; ama akıldan onun ölçüleri içinde kalındığına inanarak ve buna ikna olmuş olarak uzaklaşmak, işte bu bana deli olarak adlandırılan şey olmakmış gibi gelmektedir.”
İnsanların deliliği aynı cinsten olduğundan, bunlar birbirlerine öyle uyumlu hale getirilmişlerdir ki, insan topluluğunun en güçlü bağlarının kurulmasına hizmet etmişlerdir: dünyada meydana gelen her şeyin üzerinde hareket ettiği şu ölümsüzlük isteği, şu sahte şan ve diğer birçok ilke buna tanıktır."