Mehmet Görkem Başağ
@Morchigh
“ başkalarının ne dediğini umursamadan yaşa; çünkü yaşayamadıklarınla ölüp gittiğin zaman başkalarının sana hiçbir faydası olmayacak!”
“Çocukluğunu cebine koy ve kaç!”
“Ölümsüzüm ben. Ölene kadar.”
100 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Karakterin ruhsal ve fiziksel durumuyla başlayan kurguda ilerlemesi zor, giriş bölümü yavaş bir kitap oldu benim için. Neredeyse her sayfada tekrar eden sokak, cadde isinlerini bir süre sonra okumayı bıraktım ve atlamaya başladım. Çoğunlukla dili sade olmasına karşın, Fransızca sokak isinlerinin çokluğu ve sıklığı biraz yorucu oluyor, bir de bazen cümle arasına serpiştirdiği duygu durumları, betimlemeler, açıklamalar cümleden kopmanıza ve başa sarmanıza sebebiyet verebiliyor.
Lakin olayın akıp gitmesi ve onca obsesif, paranoyakça olgunun arasında konunun sizi içine alarak merak uyandırması için gerçekten de kitabın arkasında bahsettiği gibi isimsiz bir mektubun gelmesi gerekiyormuş.
Ben sevdim, kitabın giriş bölümünü atlatabilirseniz sizlerin de seveceğini düşünüyorum.
İletişmek ama Doğru şekilde!!!Edebiyat
Kısa ve kolay, bir çırpıda okunabilecek bir kitap. Klasik Rus edebiyatı zorluklarını taşımıyor kanımca.
Okurken çıkardığım en önemli ders ilişkilerdeki iletişimin aslında ne kadar da önemli olduğu. Hikaye bana bunu bir çeliğin soğuğu kadar keskin bir şekilde hissettiriyor. İlişki derken sadece burdaki gibi eş, sevgili ilişkisinden bahsetmiyorum tabii; tüm ilişki türlerinde iletişimin, doğru anlaşılmanın ve isteklerin doğru aktarılmasının ne kadar önemli olduğu gözler önüne seriliyor.
Okuyun mutlaka!
EragonEdebiyat
Serinin ilk kitabı olan Eragon, henüz 15 yaşında iken diyarların ve ırkların gerçek yaratıcılarından çok iyi şekilde yararlanarak bir diyar ve hikaye yaratmış bir yazar için, gayet başarılı bir kitap. Küçük yaşına rağmen akıcı, yeterince detaylı, sıkmayan, kafa yormayan bir kitap yazmış yazar. Fantazi ve sihri basit bir şekilde birleştirse de işin içine ejderhaların aktif bir şekilde girmesi çekiciliği arttırıyor. Diğer kitapları da okuyarak bu güzel başlayan epik fantaziyi sonlandırmak için sabırsızlandığımı söyleyebilirim.
Not: Keşke filmi de kitabın kalitesine yaklaşabilseydi de devamları gelseydi. Yine de filmin kendisinden olmasa da konusundan etkilenerek yıllar önce kitapları almıştım, başlamak bu zamana kısmetmiş.
Öncelikle wauw. İçinde felsefe (çok temel de olsa) barındırmasına rağmen kafanızı allak bullak etmeyen; metafizik, çoklu evren teorisi, kuantum fiziği gibi konulara (teğet dokunmasına) rağmen beyin yakmayan bir kitap. 2020 yılının en iyi romanı (Goodreads) seçilmiş olmasına şaşmamak lazım.
“Bence” bu beğeninin, okuma kolaylığının, kitabın sizi sarıp sarmalamasının en temel sebebi: tüm insanlığın hayatında değiştirmek istediği en az bir keşkesinin olması ya da farklı yapmış olsaydı bir şeyleri, nasıl olacağını merak etmesi. Hızlı gençlik yıllarında fütursuzca yapılan tercihlerin olgunluk zamanlarında pişmanlık olmasa bile keşkelere dönüşüyor olması kaçınılmaz belki ama hiçbir zaman hiçbir şey için geç değil eğer potansiyelinizin farkındaysanız. Unutmayın sadece iki hayatınız var ve ikincisi tek bir hayatınız olduğunu anladığınız gün başlıyor. Bu yüzden HAYATI ANLAMAK ZORUNDA DEĞİLSİNİZ, YAŞAMANIZ YETERLİ.
İcat çıkarmaEdebiyat
Kısa kısa öyküler, bazen yarım sayfa, bazen 2-3. Öyle iki iş arasında okuncak türden değil ama. Sakin kafayla, kendini vererek okumak lazımmış. Bazıları sade, bazıları alengirli betimlemelerle dolu. Kaç çeşit ruh hali olduğunu ben sayamadım. Yalnız bir öykü var ki, gençliğimizin, evde kalmışlığımızın, bendimizi yırtamayışımızın, toplumsal kültür baskımızın fısıltılı cümlelerde bağıra çağıra anlatıldığı bir öykü, “Perde 2, Sahne 4”. Toplumsal statü dayatmasının en güzel örneklerinden, “icat çıkarma” nın baş yapıtlarından bir öykü. Okudukça bir yandan ne güzel de anlatmış derken bir yandan da içim sıkılarak bağırdım sessizce; bırakın artık şu çocukları asker, polis, öğretmen, mühendis, doktor yapmaya çalışmayı; bırakın, canları ne istiyorsa onu yapsınlar, nerde nasıl mutlu hissediyorlarsa öyle olsunlar. Belki o zaman bir adım ileriye gidebiliriz.