Mehmet Görkem Başağ
@Morchigh
“ başkalarının ne dediğini umursamadan yaşa; çünkü yaşayamadıklarınla ölüp gittiğin zaman başkalarının sana hiçbir faydası olmayacak!”
“Çocukluğunu cebine koy ve kaç!”
“Ölümsüzüm ben. Ölene kadar.”
100 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hepsi buEdebiyat
Okumak yalnızlıktır.
yorumlardan anladığım kadarıyla bu alıntıda yanlış anlaşılan bir nokta var. bilmiyorum fark ettiniz mi fakat toplumumuz içerisinde okuyan insanlarla okumayan insanların ayrımı çok keskin. ve okuyan insanlar olarak bu ülkede inanılmaz bir azınlıktayız, her zaman da öyle kalacağız. eğer ki ben toplum içerisinde attığım adımlarda beni anlamayacağını ve dinleseler de sorgulamayacaklarını düşündüğüm insanların arasından geçtiğimi biliyorsam okumak net olarak yalnızlıktır. bizler ise bu yalnızlığı baştan itibaren kabul etmiş insanlarız.
Okumak bilinçsiz yalnızlık, bilinçli zenginliktir aslında. Kimse tekilleşmek için okumuyor ama dediğiniz gibi okudukça, öğrendikçe, farkındalığını arttırdıkça aslında yalnızlaştığını fark ediyor ama aynı zamanda bu öğeler sayesinde de bilerek ve isteyerek zenginleşiyor. Keşke herkes bunun farkında olsa; okusa, öğrense, gelişse ve hepimiz bir ağaç gibi hür ama bir orman gibi kardeşçe yaşayarak çoğullaşıp zenginleşsek
Hani bir tabir var ya ‘ Dünya ikiye ayrılmıştır, Yüzüklerin Efendisini okumuş olanlar ve okuyacak olanlar’ diye; uzun zamandır (filmler çıktığından beri) 3 e bölünmüş durumda; yeni ekip filmi seyretmiş olanlar...
Seriyi ilk okuduğumda küçüktüm, filmler falan çıkmamıştı daha. O zamanlar benim için dili ağır olmasına rağmen pes etmemiş ve bu şaheserin hakkını vermiştim ( kendimce ). Hatta ilk filmi seyrettikten sonra ciddi hayal kırıklığına bile uğramıştım. Ama zamanla kitap bir kenarda kaldı ve film üçlemesi defalarca ve defalarca, neredeyse her replik kafama kazınana kadar izlendi, hatta uzun versiyonu bile. Yıllar yıllar sonra filmin kitabın çok az bir kısmını yansıttığını bildiğimden kendimi tekrardan gaza getirip zaman ayırdım ve gördüm ki (okudum aslında) kendimi filmin görsel muhteşemliğine o kadar kaptırmışım, kitaptan o kadar çok şey unutmuşum ki. Tekrardan hatırlamak, o engin dünyanın içine tekrar dalmak, film sahneleriyle de olsa karakterleri ve olayları tekrar yaşamak şahaneydi. Bu arada kitabı bitirince filmini tekrar izledim; aynı bilgi olay ve karakter eksikliklerini ve enteresan değişiklikleri hissettim ve ( filmleri de en az kitapları kadar çok sevmeme rağmen) bir Orta Dünya çocuğu olan Christopher Tolkiene sonuna kadar hak verdim. Son söz olarak eklemek isterim ki; ne kadar çok kitap okursanız okuyun, bu türü sevseniz de sevmeseniz de, Tolkien in en azından Hobbit ve Yüzüklerin Efendisini okumadıysanız hayal dünyanız hiçbir zaman tamamlanmış olmayacaktır.
Ben ilk defa bir filme gitmeden önce kitabını okudum. İlk defa prensiplerimi hiçe saydım. Tahmin edin hangi filmdi: 
Hobbit. Ben bu kadar sıkıldığımı hatırlamıyorum. Yüzüklerin efendisi serisini onlarca defa izlemiş ve repliklerini bile ezbere bilirken, hobbiti sinemadan sonra ancak denk gelirsem izledim. Maalesef umutlar 
Silmarillion'a kaldı. Teşekkürler 🌹
Hobbit konusunda size sonuna kadar katılıyorum ve eminim ki bir çok ( hatta neredeyse hepsi) Tolkien sever de katılıyordur. Hobbiti de yıllar sonra tekrar okuduktan sonra filmlerini bir kez daha seyretmek istedim ama daha birinci filmde fazlasıyla sıkıldım. Kaldı ki ikinci filmi tamamlamadan bıraktım...
1 yanıtı göster