x
@Morphorei
185 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Sanat yapıtlarının benim için sadece tutku bakımından değeri vardı. Badia Kilisesi'ne yeniden gidiyordum çünkü Dante, Beatrice'le orada karşılaşmıştı. Santa Croce'nin yarısı silinmiş freskleri karşısında allak bullak oldum zira bir gün benim öyküm de onlar gibi olacak, A.'nın ve benim belleğimde solmuş kırıntılara dönüşecekti.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kimi zaman, kendi kendime, belki bütün gününü bir saniye bile beni düşünmeden geçiriyor diyordum. Kalktığını, kahvesini içtiğini, konuştuğunu, güldüğünü gözümün önüne getiriyordum, sanki ben yokmuşum gibi.
Sevişmekle geçen bu öğleden sonralarının onun için ne anlama geldiğini soruyordum kendime sık sık. Kuşkusuz, tam olarak sevişmekten başka bir şey değil. Ne olursa olsun, ek nedenler aramanın yararı yoktu, sadece bir tek şeyden emin olabiliyordum: arzusundan ya da isteksizliğinden. Su götürmez tek gerçek cinsel organına bakıldığında anlaşılıyordu.
Kıskançlığının belirtisi sandığım cümleleri hevesle not ediyordum, ki bunlar bence aşkının tek kanıtıydı.
Bana hiçbir şey armağan etmiyordu -dostlardan çiçek ya da bir kitap aldığımda, bana ilgi göstermeyi gereksiz bulduğunu düşünüyor ama hemen, "Bana arzusunu hediye ediyor," diyordum.