Sıra olmuş imtihanlar kapımda,
Sirayet ediyor yorgunluğu Hakk'ın evi kalbime...
Karalar çekmiş üstüne, pas tutmuş tüm zincirler.
Güvercinler uçmuyor, güneş açmıyor,
Matem dolu, izbe bir çare gönül.
Lâl olmuş dili; konuşmak ne ki, düşünmüyor bile.
Donmuş kalmış; çaresi olmaz bu merette ne?
Benim yurdum bilmez ki, şafak sökmez geceleri.
Sıkıyor beni; düşman mı ateşi düşüren,
Yoksa kabz mı ediyor Hak kalem?
Özledim, yandım, yanıldım...
Kızma bana, darılma da; bekledim, beklerim.
Dûha'm ol gel, nur ol yağ bu gece.
Sensin Hâlim olan, sar beni şefkatinle;
Camidir kalbim, ruhumsa tek cemaatin.
~21.05.26 Morşil~