Enes
@Motorider
Burada gördüğün her şey kalbimden dilime dökülen satırlar.
Kendime ait şiirler ve hisler.
Ankara
"Kırıkkalem"
E ticaret ve dijital pazarlama uzmanı
Ankara
Ordu/Ankara, 16 Eylül 1997
1 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Ruha dokunan cinsten.
Niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz?
Reklam
Seni içimden terk ediyorum.
Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum
Kendim bile tanıyamıyorum kendimi
Beni tanıdığını sandı. Oysa beni tanıyan herhangi bir kimsenin tanıdığı kadar az tanıyor beni o da. Kendim bile tanıyamıyorum kendimi. ”
Sayfa 752
Her şeye rağmen bilmediğim bir hikayenin başrolünü oynuyorum.sonu nereye gider belli değil,seveceğim kaç şarkı kaldı Bilmiyorum.herkes gibi,her şeyden habersiz yaşıyorum ne zaman karşıma çıkarsın ,hangi şarkıda ilk dansımızı ederiz hiçbir fikrim yok.ayrıntılara takılmaya gerek yok belki de..hikayeme katıldığın gün sarılır konuşuruz bunları.
Göğsünün içinde, bu asırlık ağacın kabuğu gibi yarıklar bulunduğunu sandı ve gırtlağına kadar bir ateşin çıktığını hissetti. Aman Yarabbi, ne kadar yalnızdı.
Sayfa 57
