Öktem Mustafa Otçu

Modern insan duygularını göstermemeyi güçlü olmak sanıyor.
görünüşte mutluydum ancak üzerinde azıcık düşününce bunu ispatlayan ve beni tatmin edebilecek tek bir duygum bile olmadığı ortadaydı. ne kendimden ne de başkalarından hiçbir zaman tam manasıyla memnun olamıyordum. dünyanın hengamesinden serseme dönüyor, yalnızlıktansa sıkılıyordum. durmaksızın yer değiştirme ihtiyacı hissediyor ve hiçbir yerde mutlu olamıyordum. halbuki insanlar beni hoş karşılıyor, güler yüz gösteriyor, iyi ağırlıyorlardı ve onlar tarafından kabul görüyordum. ne düşmanım, ne kötülüğümü isteyen, ne de beni kıskanan biri vardı. yalnızca gönlümü hoş tutmaya çalıştıklarından , ben de sık sık birçok insanı sevindirme zevkine sahip olabiliyordum. ne malım, ne mülküm, ne mevkiim, ne de yandaşlarım vardı ve bilinen herhangi bir gelişmiş yeteneğim olmadığı halde, bu durumun bana sağladığı avantajların keyfini çıkarıyordum. hiç kimsenin, kaderini benimkiyle değiştirmek isteyeceğini zannetmiyordum. o halde mutlu olmak için neyim eksikti? onu bilemiyorum ama bir bildiğim varsa, o da mutlu olmadığımdı."
Dün gece her şeyden kuşku duymaya başlamanın ıstırabını yaşadım. Ve şimdi o kadar ıstırap vermese de, yine aynı kuşkuyu hissediyorum. Neden? Peki ben neyim? Birçok kez bu soruları çözdüğümü düşünüyordum: ama hayır, yaşamım bunu doğrulamıyor.

Öktem Mustafa Otçu

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
2021 7. kitabı
Platon (Eflatun)
7.6/10 · 335 okunma