Ben çocuğum. Kusurum yoktur. Olumlu olumsuz herhangi bir șey hissetmekte özgürüm. Üzülebilirim, öfkelenebilirim, korkabilirim, herhangi bir şeyden memnuniyetsiz olabilirim. Hislerimi
ve düşüncelerimi ifade etme hakkım vardır.
Ben çocuğum. Annemle babam beni bu dünyaya davet ettiler ve geldim.Bir çocuğu dünyaya davet eden herkes, onu beslemekle, giydirmekle, duygusal ve fiziksel ihtiyaçlarıı karşılaşmakla yükümlüdür. Ben hiç kimseye borçlu doğmadım.Ne anne-babam ne de bir başkası benimle "Annen seni
dokuz ay karnında taşıdı.", "Annen seni emzirdi; annenin sütünü ona borçlusun." gibi cümlelerle konuşabilir.Ben hiç kimseye borçlu doğmadım.
Ama annemle babam, bana borçlular.
İşte Jung'a ve genel olarak psikanalize göre de çocuk, içimizdeki bu gelişebilme kapasitesini temsil eder.Gelişebilme kapasitemiz, en değerli parçamızdır.