Esra
@MrsVaizovic
Kitapları yeni bir dünya bulmak için okumadığımı fark ettim artık.Kendimi bulmak için okuyorum; satırların altını çizip “işte ben.”demek için...
Acil doktoru olarak çalışan Rowan, çalıştığı hastanenin kutlama gecesine katılmak için hazırlanmıştır. Gecede konuşma yaptıktan sonra tebrikleri kabul ederken yanına birisi gelir; o kişi, iki hafta önce sokakta kanamasını durdurmaya çalıştığı adamdır.Yani, bu kadının kalemine bayıldım arkadaşlar! Ben bu kadının konuları detaylıca yazmasını çok sevdim. Asla cinselliği ön plana geçirmiyor, tamamen konu odaklı gidiyor. Konuyu çözüme ulaştırmaya çalışıyorlar ilk kitapta; ikinci kitapta da çözüm bulan olaylar sonrasında, ilişkilerinin gelişme biçimini okuyoruz. Yapılan betimlemeleri ben sevdim. Ama "Basit, çıtır çerezlik bir mafya kitabı istiyorum," diyenler bu yazarın kitaplarını severek okumaz ya da devam edemez
Mikel haklıydı. Ben her şeyi daha da karmaşık hale getiriyorum. Ama başka bir çare yok; o kadın o sokakta yanıma diz çöküp atkısını yaralarıma bastırdığı anda bir başka seçenek de ortadan kalktı.
“Kiren Sovarin,” diye tekrarladım usulca. “Bu mantıklı değil.”
“Neden?”
“Çünkü Sovarin Biomedical yıllardır aynı resmi kullanıyor.Her basın bülteninde ve konferans afişinde yer alan kişi siz değilsiniz.”
“Hayır, O benim babamdı.
"O, şirketin yüzüydü. Ben ise her şeyi perde arkasında yönettim.”
“Yani, yanlış kişiyi görüyormuşum,” diye mırıldanıyorum.
“Sen, asıl önemli olan kişiyi görüyorsun, sadece işi yapan kişiyi görmüyorsun.”