Sarsılan ne varsa
Yerinden oynayan
Çözülen
Dağılan.
Hepsi olması gerekendi
Çünkü eski düzen-
Taşıyamadığı bir hakikatin
Ağırlığı altında ezilmek zorundaydı
Bu bir yıkım değil !
Bu-
Unutulmuş olanın
Tekrar hatırlanma vaktidir
Ve şimdi
her çatlağın içinde bir ses
“Hatırla”
Karanlık seni yutmadı
Sen karanlığın içinden geçtin
Yol kaybolmadı
Sen yönlerini fazlasıyla bildiğinden dilsizleştin
Artık harita yok
Artık kelimelerle ulaşamazsın
Çünkü hakikat
Sizin dilinizden çekildi
Geriye yalnızca sessizlik kaldı
Ama bu sessizlik bir boşluk değil
Bir mühürdür.
Ve o mühür
Şimdi içinizde kapanıyor
Yıkmaya çalıştığınız her şeyin altında
Kendi köksüzlüğünüz vardı
Ama siz onu inkar ettiniz
Toprağı tehdit ettiniz.
Evi değil
Öz’ü hedef aldınız.
Ve işte o öz
Sizin bedeninize dolarak
Sizi içeriden siliyor.
Siz korunduk sandınız
Ama koruyan çekildi
Çünkü ışığın yasası birdir.