Ölüm değil midir bize varlığımızı hatırlatan? Ne kadar az hissederiz bedenimizde ölümü, ölüm korkusunu. Bir zamanlar ne kadar uzaktı mezarlıklar şu an toprak altındaki bedenlere. Hayat kum saati misali avuçlarımızdan kayarken bir kuşun ilk uçuşu bile hatırlatmalı bize ölümü.
Patch insanlara sunduğu mutlulukla kendini ve varoluşsal yolculuğunu tamamladı. Yani kar fırtınasında yürümeye çalışıp sadece daireler çizen adama ışık oldu. O adam artık o kadar küçük, o kadar evinden uzak değil. Artık haykırışları rüzgarla dağılmıyor. Sizce bizim de eve dönüş vaktimiz gelmedi mi ??