Hendrich'in bir asırdan fazla bir zaman önce New York'taki dairesinde söyledikleri aklıma gelip duruyor.
"İlk kural, âşık olmayacaksın," demişti. "Başka kurallar da var ama esas kural bu. Âşık olmak yok. Âşık kalmak yok. Aşk hayalleri kurmak yok. Bu kurala bağlı kalırsan sorun çıkmaz."
Kıvrılan puro dumanının arasından kasırgada köklerinden sökülmüş ağaçların yattığı Central Park'a dikmiştim bakışlarımı.
"Bir daha âşık olacağımı sanmıyorum," demiştim.
Şeytanca sırıtmıştı Hendrich. "Güzel. Yemek yemeyi, müziği, şampanyayı, ekimde nadir görülen güneşli öğleden sonralarını sevmene izin var elbette. Şelale manzaralarını, eski kitapların kokusunu da sevebilirsin ama insanları sevmeyi aklına bile getirme. Duydun mu beni? Sakın insanlara bağlanma ve tanıştıklarına karşı olabildiğince az şey hissetmeye çalış. Yoksa yavaş yavaş aklını yitirirsin..."