Mavide yoksun

Mavide yoksun
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni
Kurduğumuz her cümle, yazdığım her satır, kalbinde hissettiğim her sızı sana uzattığım elimdir. Tuttun mu?
Reklam
“Bana gün batımını izlemeyi öğreten sadece Efe değildi, bu evdi, bu balkondu, bu binaydı. Acılarını yaşadığın yerler o acıları seninle paylaşır, dert ortağın olur. Mutlu olduğunda mutlu olduğun o yer seninle mutluluğunu da paylaşır. Bir bankın üzerinde ağlayabilirsin, odanda, evinde, balkonunda veya bir otobüste ağlayabilirsin. Neresi olduğu önemsizdir ama orası senin dert ortağındır. Ağlaya ağlaya yürüdüğün yolun kaldırım taşları senin derdini seninle taşır, inan bana. Gülümseyerek baktığın gökyüzü seninle gülümser. Evrende var olan her şey bizim hayat arkadaşımızdır. Bir eve doğarsın, o evde büyürsün, o ev de seninle büyür. Sen yaşadıkça o evin yaşanmışlığı artar. Senin tecrübe ettiğin her şeyi o ev de seninle birlikte tecrübe eder. Senin boyun uzar, saçların beyazlar, evin pencereleri eskir, duvarları yıpranır. Büyüyen, yorulan, yıpranan, üzülen, mutlu olan sadece bizler değiliz. O yüzden yaşadığımız yerler, üzerinde yürüdüğümüz yollar, sokakta gördüğümüz yabancılar, bindiğimiz otobüsler, dahil olduğumuz her şey önemlidir. Yalnız olduğunu sandığın her an bil ki evin seninle, seni kimse anlamıyor olabilir ama o duvarlar anlıyor. Seni kaldırım taşları, göz göze geldiğin o kuş, üzerinde oturduğun o bank anlıyor. Merak etme, evren seni anlıyor. Evren seninle. İşte bu yüzden asla yalnız değilsin, asla yalnız olamazsın. Hayat senin arkadaşın...”
Aşk bir anda olur, hatta bir anda oluverir.
Bazı ruhlar evvelden aşinadır birbirine.
Bir çatının altındaki sesizlik senin kalbinin içi iken, bir başka çatının altında yaşanan coşku benim kalbimin içi. İçimin gürültüsünden hayatı duyamıyorum." "Bazen sessizlikte coşku taşır."diye mırıldandı. "Belki bu da benim coşkulu yaşama biçimimdir. Olamaz mı? Belki ben her duyguyu sessiz yaşamayı tercih edenlerdenimdir,belki ben sessizlikte tek başına dans etmeyi sevenlerdenimdir,belki içimde senin içinde olanlardan çok daha büyük şeyler yaşanıyordur ama ben bunları sessizlikten öte karşılayamıyorumdur.Çünkü hayat bana sadece sessizliği öğretti, ben de onu sevmek zorunda kaldım...Keşke beni anlayabilsen. "
Reklam