Akşam olur mapushane kilitlenir
Kimi kağıt oynar, kimi bitlenir
Kiminin temyizden evrakı gelir
Düştüm bir ormana yol belli değil
Yatarım yatarım gün belli değil.
Mapushane içinde üç ağaç incir
Kolumda kelepçe boynumda zincir
Zincir sallandıkça her yanım sancır
Düştüm bir ormana yol belli değil
Yatarım yatarım gün belli değil.
Ey, benim iyimser hallerim
Çabuk aldanışlarım
Hep inanışlarım
Altan alışlarım
Hatayı hep kendimde buluşlarım
Değmeyecekleri kafaya takışlarım
Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım
Herkesi insan yerine koyuşlarım
Hepinize elveda
Ben artık kimsenin
Hiç bir şeyi olmayacağım..
"daha çok anlat” dedim.
“hoşuna gidiyor mu?”
“çok. elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“gider gibi yaparız."