Mine Doğan
@Muallimmine
İnsanlar kötüydü
Kitaplara sığındım...
327 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
9/10
2019 12. kitabı
Bir insanın hayatına tanık olmak bizler için çoğu zaman zordur...Hele ki bu yazarın kendi hayatıysa bu bambaşka bir kapı demektir.İskender Pala bize kaleminden kendisini anlatmış bu kitabında. Geçtiği zorlu yolları ve uğradığı haksızlıkları gözler önüne sermiş...Bu konuda haksızlığa uğrayan tek kişi o değildi,tabi son kişide olmayacak.Malesef yanlışlar bu ülkede hep sonradan fark ediliyor... Ama iyi ki hala bize kalemiyle bu kadar kitaplar yazabiliyor, birileri ona kapıları kapatırken ona iyiki birileri kapıları ardına kadar açmış... Okunması gereken bir kitap diye düşünüyorum,herkese iyi okumalar.
10/10
2019 9. kitabı
Bir zamanlar çocukken okuduğum kitabı birde yetişkin olarak okumak istedim. İyiki de okudum.Okurken birçok yerinde gözlerim doldu...Çocuklar insanın direk kalbine dokunuyor,masumiyetleri belki de yaşadığımız çevre de görebildiğimiz en güzel şey...Sizlerde okumadıysanız eğer geç olmadan okumalısınız...Kitaplar bize çok şey katar,evet ama kaliteli kitaplar çok daha fazlasıyla buluşturur;)
10/10
2019 8. kitabı
Sanırım yazacak çok şey var kitap hakkında:)Ama tek kelimeyle muhteşemdi demek yerinde olur....Insanlar isteseler neler yapabilecek güçte,bir an birbirimizi bu kitaptaki gibi gerçekten hissedip duyabilseydik;eminim bu hayat bizler için çekilmez olurdu...Empati kurmak her insanın erişebileceği bir şey değildir...Ama siz yine de bunun için kendinize biraz şans tanıyın:)
10/10
2019 7. kitabı
Ahmet Ümit'in sanırım en çok severek okuduğum kitaplarından biri oldu.Okurken insanın kalbini acıtıyor,yaşadığımız Dünya'nın ne kadar kötü bir yer olduğunu hissettiriyor bize.Nevzat Başkomser,Ali ve Zeynep komser...Kitabın ana kahramanları.Kitap bize yaşanan çocuk tacizlerinin o insanlara yaşattığı o utanç verici duygunun sonuçlarını hissettiriyor.Küçük bir çocukken yaşanan travmanın,susmak zorunda kalmanın,kullanılmanın verdiği o duygu aslında masumken canavarlaşan bir neslin yetişmesine neden oluyor.Insan kurtulmak istesede o sapkınlıktan kurtulamıyor.Insanliktan utandığım anlar...Ve birde ülkemize gelen Suriyeli göçmenler geçiyor kitapta...Kurtuluş için gelip kirli bir oyunun içinde kendini bulan aciz insanlar.Para karşılığı çocuklarının organlarını satan göçmen aileler...Malesef burdada bedeli çocuklar ödüyor,öyle ki kirli Dünya...Kitapta kendini Körebe olarak adlandıran çocuk tacizcilerini öldüren birde Savcımız var.Çocukken yaşadığı savunmasızlığı üvey babasından gördüğü tacizin bedelini başkalarını öldürerek onlara ödetmeye çalışan bir hastalıklı ruh...Bütün bunlar birleşince kitapta insan insanlığından utanıyor...Çünkü ne öldürmek ne de ölenler bu kirli düzenin son bulmasını sağlamıyor.Şeytanin ben bu kadarını düşünemezdim dediği kötülükleri biz insanoğlu kendi neslimize yapıyoruz,ve sanırım yaşam son bulana kadarda yapmaya devam edeceğiz...Çok söylemek istediğim şey var,ama yazar anlamak isteyene zaten çok şey anlatıyor...Mutlaka okuyun,herkese iyi okumalar...
Puan vermedi·160 syf.·
2019 6. kitabı
Bir öğretmenin öğrencilerinin hayatını ne kadar etkileyebildiğini gözler önüne seren bir kitap okudum.Bir öğretmen olduğum için sanırım bana daha çok dokundu.Ölü Ozanlar Derneğini kuran öğrencilerin o güzel hallerine kısada olsa şahit oldum.Her dersi farklı bir uygulama ve yöntemle işleyen öğretmenimiz,öğrencilerine hep farklı bakmayı,olması gerekenin üstünde olmayı aşılamaya çalışıyor.Amacina ulaşıyor evet.Ama kitabın sonunda yaşanan o olumsuz olay onu öğretmenlikten uzak kalmaya mecbur kılıyor.Korku...Asıl yapmamız gerekene karşı bizi alıkoyuyor malesef.Sanırım öğrencilerin yaşamış olduğu bu duyguydu.Yoksa onlara şiiri sevdiren o güzel insanı şikayet edebilirler miydi hiç? Gerçek hayatta bunların çok üstünde bambaşka hikayeler var...Mesleğine gönülden bağlı,öğrencilerini bu kadar çok seven öğretmenlerimize toplum olarak sahip çıkmalıyız.Acziyetimiz yüzünden hiçbir öğretmenin mağdur edilmediği,öldürülmediği bir dünya görmek dileğiyle...
