Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz; ama daha derinlere inin. Sonunda, sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz. Siz, bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz. Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.
Görmenin ve hissetmenin bir ritmi var. Hızlandıkça ve kalabalıklaştıkça her şey bulanıklaşıyor, birbirine karışıyor. Sadeleştikçe ve yavaşladıkça hayat netleşiyor ve insan, daha önce hiç hissetmediklerine kapıyı açıyor. Haz da acı da keskinleşiyor
Travmatik deneyimleri olan kişilerin kendilerini sabote etmeye en yatkın oldukları zamanlar, çoğunlukla işlerin yavaştan yolunda gitmeye başladığı zamanlardır. :(