Ve bil...
En kirli olan,
en temiz olduğunu iddia edendir.
Herkes "kalbim temiz" der...
Ama kalp, sözle değil, yandığı yerden tanınır.
Kendini temize çıkaran, henüz kendine bakmamıştır.
Çünkü kir, dışarıda değil..
"ben" dediğin yerde saklıdır.
Sen kendini akladıkça, hakikat senden uzaklaşır.
Sen suçunu gördükçe, rahmet sana yaklaşır.
Kalp temizliği,
masum olduğunu söylemek değil...
nefsinin karanlığını fark edip
sessizce başını eğebilmektir.
Ve bil...
Kendini temiz gören, henüz kirine kördür.
Ama kirini gören...
işte orada başlar temizlik.