𝗕𝗶𝗿 𝗕𝗮𝘆𝗿𝗮𝗺 𝗗𝗮𝗵𝗮 𝗦𝗲𝘀𝘀𝗶𝘇
Takvimler yine o günü gösteriyor; sokaklarda bayram telaşı, yüzlerde o bildik tebessümler...
Ama benim içimde, zamanın 2021’de donup kalan o soğuk köşesinde, koca bir çınar eksik.
Bugün kurban bayramı, baba.
Gözlerimi açtığımda evdeki o en tanıdık sesin, o güven veren gölgenin yokluğu çarpıyor yüzüme. Bir bayram namazı dönüşü daha kapı eşiğinde gözlerim seni arıyor. Alıştım mı yokluğuna? Hayır, sadece yokluğunla yaşamayı, bu derin sızıyla yürümeyi öğrendim. İnsan büyürmüş babası gidince; ben de büyüdüm işte, her bayram sabahı biraz daha yaş alarak, biraz daha eksilerek.
Kalemim ellerimde, sana söyleyemediklerimi satırlara fısıldıyorum yine. Derler ya "zaman her şeyin ilacı" diye, yalan baba. Zaman sadece özlemin yükünü daha ağır taşımayı öğretiyor insana. Bugün yine ellerinden öpemediğim, kokunu içime çekemediğim bir bayram daha geçiyor ömrümden.
Şimdi duamla, özlemimle ve içimdeki hiç sönmeyen o sevginle baş başayım. Sen oradan beni görüyor musun, yazdıklarımı okuyor musun bilmiyorum ama bil ki bıraktığın o çocuk, her bayram sabahı seni ilk günkü gibi bir hasretle özlüyor.
Bayramın mübarek olsun babam. Mekânın cennet, ruhun şad olsun...