“Bazı insanlar, çevrelerini be ilişkilerini sürekli yönetme ve yönlendirme arzusuyla hareket eder. Bu kişiler, güvenlik ve içsel dengeyi sağlamak için kontrolü bir araç olarak kullanırlar.”
“Manipülasyon yapan bireyler genellikle yüzeyde güçlü, kararlı veya baskın görünürler. Ancak bu gücün ardında çoğu zaman kontrol kaybı korkusu ve güvensizlik vardır.”
Manipülasyonun iki yüzü vardır: Biri yöneten, diğeri yönlendiren.
Ama bu iki yüz aslında aynı duygusal madalyonun iki yanıdır. Biri kontrol aracılığıyla sevgiyi bulmaya çalışır, diğeri teslimiyet aracılığıyla sevilmeyi umut eder.
Bir manipülatör çoğu zaman “kötü” biri değildir; yalnızca duygusal olarak güvende kalabilmek için öğrenilmiş bir kontrol mekanizmasını kullanıyordur. Ve manipülasyona uğrayan kişi de “zayıf” olduğu için değil, çoğunlukla anlaşılma, sevilme veya onaylanma ihtiyacı yüzünden bu döngüye dâhil olmaktadır.