Müjdat önm
@Mujdat72
3 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Benden...1000Kitap
Uzaktan bakıyordum ona.
Oysa en yakınında olsam bile beni fark etmiyordu.
Belki de asıl uzaklık, aramızdaki mesafe değil;
kalbinin bana kapalı oluşuydu.
Neden uzaktan seviyordum onu?
Neden sarılmıyor,
neden yanağına usulca bir öpücük bırakmıyordum?
Hasret, içimde büyüyen bir çocuk gibiydi;
her gün biraz daha adını sayıklayan.
Bir akşam gökyüzünün altında yalnız kaldım.
Yağmur taneleri yüzüme vururken
aynı damlaların onun tenine de değdiğini düşündüm.
Sanki o an,
yağmur bizi görünmez bir yerden birbirimize bağlıyordu.
Avuçlarımda, yüzümde, yüreğimde
onu hissediyordum.
Ben uzakta onu seven bir yolcuydum;
o ise bu yolda
hep daha uzağa gitmeye çalışan bir göçmen.
Ve bazı hikâyelerde
birinin kalbi durmak ister,
diğeri ise hep gitmek…
Benden...
“Küçük kuşun hikâyesini anlatırken fark etmedin belki…
Ben kuşları değil, seni dinliyordum.
İçimdeki bütün kelebekler
adını fısıldıyor.
Galiba ben sana âşık oldum.” 🕊️✨
Benden....
**“Her şey iki kelimeye bakıyordu aslında…
Dudaklarımızda büyüyen bir bahar gibi.
Ama dilimiz sustu,
sessizlik omzumuza karanlığı bıraktı.
Biz o karanlıkta birbirimizi ararken kaybolduk.
Oysa bir vakit,
ellerimizi göğe kaldırıp
birlikte aydınlık olmaya yemin etmiştik.”**
Benden...Duygu ve Düşünce
> Usulca baktı bana.
Dudakları aralanıyordu; sanki içinde biriken ne varsa bir anlık cesaretle dökülmek istercesine… Ama kelimeler, tam doğacakken geri çekiliyordu.
Gururu susturuyordu onu, onuru zincirliyordu cümlelerini, yaşadıkları ise sesine perde oluyordu.
Gözlerinde bir itirafın eşiği vardı;
ama o, susmayı seçti.
Sonra hafif bir gülümseme bıraktı yüzüme—
yarım kalmış bir cümlenin son noktası gibi.
Ve ardından, insanın bir kez düşüp de bir daha çıkamadığı o karanlığa karıştı.
— Müjdat
Benden....
> Sonra usulca, sessizliğin içinden kalktık masadan…
Sandalyeler değil kalbimiz gıcırdadı ardımızdan.
Sen beni o masada bıraktın belki,
ama ben seni içimde, zamansız bir köşeye emanet ettim.
Sen geride bir hatıra bıraktın,
ben içimde sonsuza dek sürecek bir iz…
O gece biten sadece sohbetti,
içimde başlayan ise hiç bitmeyecek bir “biz”di.
Müjdat...