Ve öleceğimi düşünüyorum.
Kederli bir yalnızlık doluyor içerime, ölümü düşünen bir insanın yalnızlığı sevgisiz ve nefretsiz.
Kopuyor insanlarla alakam anlıyorum ki ölümde bir başımayım. Sonra hesap ediyorum, kırk sekiz yaşımdayım,en fazla yaşasam yetmiş beşine kadar daha yirmi yedi senem var demek.
Ölçüyorum geöen kırk sekizle kalan yirmi yediyi kepazelik.
Ne tuhaf şey, ne tuhaf şey en fazla yirmi yedi sene ve bir varmış bir yokmuş...
İki kişi birlikte yatarsa sıcak olur. Ama bir kişi tek başına ısınabilir mi? Ve biri onu ezmeye kalkarsa, iki kişi olursa karşı koyabilir ve üç katlı bir ip kolay kolay kopmaz...