Muhammed Cavit

Muhammed Cavit
@Mumd
25 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Yanlışlarımızı doğrularımızdan daha büyük bir coşkuyla savunmamız ne gariptir!
Reklam
İnsanların vefaları sana değil, sana olan ihtiyaçlarınadır. Sana ihtiyaçları değişince vefaları biter.
Bu söz, insanın fâni oluşunu bütün çıplaklığıyla, yürek burkan bir sadelikle hatırlatıyor. Derin anlamıyla açıklayalım: Bu gözler bir gün bakmayacak.. Şu an hayata açılan pencere olan gözlerimiz, bir gün kapanacak. Sevdiklerimizi, gökyüzünü, dünyayı bir daha göremeyeceğiz. Bu gençlik bir gün gidecek..Güç, tazelik, koşuşturmalar… Hepsi zamanla solacak. Gençliğe aldanan insan, onun geçiciliğini fark ettiğinde bazen çok geç kalmış olur. Şu ayaklar bir gün yürümeyecek, şu ağız bir gün yemek yiyemeyecek.. Bugün bize hizmet eden bedenimiz, bir gün susacak. Ne yürüyebilecek, ne konuşabilecek, ne tat alacak... Her şey yavaş yavaş duracak. Şu burun bir gün hava çekemeyecek... En basit nefes bile, bir gün en büyük nimet olarak geride kalacak. Çünkü can gidecek, nefes bitecek. Mutlaka karşılaşacağımız ölüm var, ölüm var.Bu tekrar, bir uyarı değil; bir sarsıştır. Unutmaya meyilli olan kalbe şöyle der: Hazır mısın? Gecikme, çünkü vakit belli değil. Bu söz bir korku değil, bir uyanıştır. Dünya geçici ama ahiret ebedîdir. O yüzden, gözler görüyorken hakikati gör, ayaklar yürüyorken doğru yolda yürü, kalp atıyorken Rabbe yaklaş… Çünkü ölüm var, ama ondan sonra da rahmet var, ebediyet var. Yeter ki hazırlıksız yakalanma.
Bu gözler bir gün bakmayacak bu gençliği bir gün gidecek şu ayaklar bir gün yürümeyecek şu ağız bir gün yemek yiyemeyecek şu burun bir gün ava çekemeyecek mutlaka karşılaşacağımız ölüm var ölüm var
Gözlerinde hayat bulsa da şehrin ıstırapları Gönlümün bir nefeslik ahısın der, çekerim Tebessümün aydınlatır mil çekilmiş sokakları Gün ışığı görsem, demirden bir set çekerim. Sadanı duymaya bir kalbim olsa yeter Kalbin, kalbimde daim mürebbiyelik eder Yokluğunda var olmak büyüklerin işiydi Mahlukatta bulduğum o mana senden bir izdi Gidip geldiğim her yerde hatıran yakalar beni Gezdiğim sokaklara uğraman şart değil ki Baktığım ay, bulut, çiçek, kuş lisan-ı halle der ki Nazar ettiğin her şey dostunun bir remzi Şimdi yine geçtim o sokaktan, sensiz, boynu bükük Muhabbetini gönlüme pusula edip geçtim Nereye baksam her yer zifiri karanlık, hal büyük Gözlerinde buldum kendimi, kendimden geçtim
Reklam