Yargılayasım var, hâkim bey,
Her halimden şikâyetçiyim.
Ruhumu zincirlerle vurasım,
Kalbime kelepçe takasım,
Gözlerimi mühürleyesim var.
Sözlerim sustuğumdan davacı,
İçimde yankılanan çığlıklar sanık.
Kendime kurduğum bu mahkemede
Ne savunmam var, ne şahitlerim.
Ama yine de,
Bir umut saklı karanlığın dibinde.
Kırık bir lambanın son ışığı gibi
Titreyerek de olsa yanıyor hâlâ.
Ve belki de, hâkim bey,
En ağır cezayı değil,
En derin affı hak ediyorum ben.