Mustafa Davşan
@MustafaDAVSAN
Fizik
De omnibus dubitandum
51 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Okumak Düşünmeyi Engleller mi?Duygu ve Düşünce
Okurken bir başka kimse bizim için düşünür: Biz sadece onun zihin sürecini takip etmekle yetiniriz. Nasıl ki yazmayı öğrenirken talebe öğretmen tarafından kalemle çizilmiş çizgileri takip eder: Okurken de tıpkı bunun gibidir; düşünme işinin büyük bölümü zaten bizim için bitirilmiştir. Bunun içindir ki kendi düşüncelerimizle meşgul olduktan sonra elimize bir kitap almak her zaman bizi bir parça rahatlatır. Fakat okurken zihnimiz aslında başka birisinin düşüncelerinin oyun alanından başka bir şey değildir; ve sonunda onlar bizden ayrılır, geriye kalan nedir? Ve dolayısıyla öyle olur ki çok fazla yani neredeyse bütün gün okuyan ve arada düşünmeksizin, eğlence yahut meşgale ile kendisini eğlendiren kimse, yavaş yavaş kendi kendine düşünme yeteneğini kaybeder, tıpkı at üstünden inmeyen bir adamın sonunda yürümeyi unutması gibi. Birçok eğitimli insanın durumu bundan pek farklı değildir: Okumak onlan ahmaklaştırır. Çünkü her boş vakitte okumak ve sürekli olarak sadece okumak zihni, mütemadiyen elle çalışmaktan daha fazla felç edici bir etkiye sahiptir
Sayfa 61 - Say 12. Basım
R.Raskolnikov isimli okura yanıt verildi
Mustafa Davşan
Böyle düşünmeniz ne kadar güzel. Dedikleriniz çok doğru, katılıyorum; ama bence her zaman geçerli değil.
Schopenhauer bence şunu demek istiyor: Bir müzik grubu düşünün ve partisyondaki notalara uygun olarak enstrümanları çalıyorlar; dışarıya çıkan şey iyi veya kötü bir müzik. Notalar düşündüğünüz şeylere sınır çizen kelimeler, enstrüman ise o kelimeleri uygun şekilde birleştiren araçlar ve müzik de düşüncenin kendisidir. Burada demek istenen şey; sadece müzik dinleyerek ya da o müziği mırıldanarak müzik, yani düşünce üretemezsin. Onların zihinsel süreçlerden geçip sınırlarını ise okuduğun şeylerin (notaların) belirlememesi gerektiğini vurgulamak istiyor; yani düşünceleri aynalayıp süzgeçten geçirmeden benimsemenin sakıncalı olduğunu ifade ediyor.
Reklam
Prenses diyemi tabir ettin hocam :))1000Kitap
Muratt "Prenses diyemi tabir ettin hocam :))" başlığı gayet yerinde; ironik bir seçim olmuş:).
Bilmeden oyuncu olanlar var aralarında ve istemeden oyuncu olanlar, hep enderdir sahici olanlar, özellikle de sahici oyuncular.
Erkeklik azdır burada: bu yüzden erkekleşiyor kadınları:
Çünkü yalnızca yeterince erkek olan
k u r t a r a c a k t ı r kadındaki k a d ı n ı.
Mustafa Davşan isimli okura yanıt verildi
Mustafa Davşan
Muratt "Prenses diyemi tabir ettin hocam :))" başlığı gayet yerinde; ironik bir seçim olmuş:).Prenses diyemi tabir ettin hocam :))1000Kitap
Bilmeden oyuncu olanlar var aralarında ve istemeden oyuncu olanlar, hep enderdir sahici olanlar, özellikle de sahici oyuncular.
Erkeklik azdır burada: bu yüzden erkekleşiyor kadınları:
Çünkü yalnızca yeterince erkek olan
k u r t a r a c a k t ı r kadındaki k a d ı n ı.
Mustafa Davşan
Nietzsche, insanın sahicilikten uzak yaşadığına haklı bir şekilde dikkat çekiyor. Ama ‘kadındaki kadını kurtaracak olan erkek’tir demek, özgürlüğü bir cinsiyetin eline bırakmak olur. Oysa birey, ne kadın ne erkek olarak, başkasının ‘gücüyle’ değil, kendi farkındalığıyla var olur. Yani sahici olanı kurtaran şey, dışsal bir eril güç değil, içsel bir uyanıştır.
Olmayan şeyler, olan şeylerden gerçekten de daha güçlüdür.
Mustafa Davşan isimli okura yanıt verildi
Mustafa Davşan
hasret eti Evet, çok doğru bir tespit. Bu ‘farklı var olma hali’, özümüzden kaçışın bir sonucu. Normalde dışarıdaki insanlara karşı maskeler yaratırken, bazen kendimize karşı da bu maskeleri geliştiriyoruz. Bunlar çoğunlukla kaçış maskeleri, kimi zaman ise gerçeği haykırma maskeleri oluyor ve bu ikisi arasında bir sarkaç gibi alınıp duruyorlar