Ama biliyorum, izin vermeyecek insanlar rahatça kendimizi yok etmemize. Arkadaş olacaklar. Âşık olacaklar. Sırdaş kesilecekler başımıza Robinson'un bile yanına Cuma'yı veren dünya, üzerinde yaşayan bütün insanları tanıştırma gibi hastalıklı bir saplantıya sahipken uzak kalmamız çok zor olacak gündüzün ve gecenin seslerinden... Ve o yeri bulana kadar gideceğiz Kinyas'la Benzin bitene, nefesimiz tükenene kadar değil! O yeri bulana kadar...
yüzeysel geçilmiş bir çok yer var ama konuya ilgi duyanlar için bilmedikleri bazı ayrıntılarla karşılaşmak heyecan verici olabilir. kaynakların kısıtlı olması göze çarpıyor hemen, son kısımdaki tahlillerde ise Fin destanlarına fazlasıyla yer verilmesi okuyucuyu sıkabilir zira beklenti öncelikle Türk, Moğol gibi topluluklara dair.
neticede okunmasında fayda var ama çok beklentiye girmeden okunursa daha iyi olur.
Ancak hayvanlar İç Avrasya'nın yerel dinlerinde en önemli öğeyi oluşturur: Avlansın ya da beslensin, hayvanlar insanların rehberi, kurtarıcısı, atası, totemi ve kurbanıdır. At ana ulaşım şeklidir ve Yunan efsanelerindeki gemiye karşılık gelir, tıpkı bozkırın denize karşılık geldiği gibi.
