Mustafa
@Mustafabodur
Bunalınca Kur'an oku ve namaz kıl.
Daralan kalplerin şifası Allah'ı anmak ve secde etmektir.
"Söyledikleri yüzünden canının sıkıldığını biliyoruz. Ama sen Rabbini överek yücelt
ve secde edenlerden ol."
(Hicr, 97-98)
İmaj, makyaj ve estetiğin yok sattığı, dünyevileşmenin zirve yaptığı bu çağda, Allah Resûlü'nün (sav) şu ölümsüz ikazını sürekli hatırda tutmalı:
"Gerçek şu ki Allah sizin sûretlerinize ve mallarınıza bakmaz. Ancak sizin kalplerinize ve amellerinize bakar."
(Müslim, Birr, 34)
Mutluluğunuz Mübarek Olsun... Ama Huzurumuz Ne Olacak?
Düğün yapılıyor, ne güzel. Bir ömür yolculuğu başlıyor, Rabbim hayırlı etsin.
Ama birilerinin mutluluğu, başkalarının huzurunu kaçırıyorsa, orada edep sorgulanmalıdır!
Bir sokakta kitap okunamıyor, çocuk uyuyamıyor, yaşlı dinlenemiyor, hasta daha da fenalaşıyorsa... Bu nasıl bir sevinçtir ki, başkasının huzurunu çalarak inşa ediliyor?
Sokaklar ortak yaşam alanıdır.
Sevincin de acının da sınırı başkalarının hakkıdır. Kimse, "Ben eğleneceğim” diye mahalleyi gürültüye boğamaz.
Allah Teâlâ buyurur:
“Rahmân'ın has kulları, yeryüzünde vakar ve tevâzu ile yürüyen kimselerdir..."
(Furkan, 63)
Yani edep, sadece camide değil; sokakta, düğünde, mikrofonun başında da gereklidir.
Mutlu olun, elbette olun. Ama rahatsız etmeden. Huzur, bir düğünden daha az değerli değildir. Ve unutmayın: Sizin eğlenceniz yüzünden bir çocuğun uykusu, bir annenin yorgunluğu, bir öğrencinin dikkati bozuluyorsa; o sevinç, sevinç değil; kul hakkıdır!
Bir çocuğun deniz kenarında yediği simitten düşen susam tanesini bile denizdeki milyonlarca balıktan hangisinin yiyeceğini tayin eden Rabbimizi tanıyan biri, rızık konusunda endişe etmez, etmemeli. Çalışır, çabalar, yorulur, sebeplere sarılır ama kalbi rızık konusunda rahattır.
وَاللّٰهُ خَيْرُ الرَّازِق۪ينَ
"Allah, rızık verenlerin en hayırlısıdır."
(Cuma, 11)
وَمَا مِنْ دَٓابَّةٍ فِي الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ
“Yeryüzünde kıpırdayan hiçbir canlı yoktur ki, mutlaka onun rızkı Allah’a aittir.”
(Hud, 6)
Sakın "her şey olacağına varır, artık yapacak bir şey yok" deme! Çünkü bu durum, seni ağır tembelliğe götürür!
Nitekim âyet-i kerime, gün gibi ortadadır:
وَاَنْ لَيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ وَاَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرٰىۖ
Şüphesiz her insana ancak kendi emeği, çabası ve gayreti verilecektir. Ve çalışması da yakında görülecektir.
Necm, 39-40