Kitap okuyayım dedim. Zihnimi iteleyerek beş altı sayfa okudum. Cümleler beynime uğramadan akıp gidiyor, beynim bildiğini okuyordu. Düşünce düşünceyi açtı, düşünceler sorular açtı, sorulara yanıt yetiştirdim.
Yetiştirdiğim tüm yanıtlar kendimle kavgaya dönüştü.
Zihnim belleğe anılar sürdü, anılar zamanı yırttı, yılları yırttı. Olasılıkları karşı olasılıklar çürüttü. Zaman nasıl geçecek sorusu avuntuları bölüyor, asıldığım düşünceler yoruyor, beynim kilitlendiği sarmalda kendi kendini kemiriyordu. Yatağa cenin gibi kıvrıldım.
Kendimi yok oluş duyumsamasına bıraktım. Yok oluş.
Yoklukta oluş. Uyumuşum.