Bence hep bu çaydan oluyor efendim, hatırlarsanız zamanımızı genellikle geçirdiğimiz okul kantininin duvarındaki yazı ile bu duruma açıklık getirmek isterim. Orada "Çay beklerse acı; acı beklerse şiir olur." yazıyordu. Bu çerçeveden baktığımızda beklettiğimiz çaylar vehayut ertelediklerimiz ilerleyen zamanda bize edebi bir sanat olarak geri dönmektedir ve aslında dert tam da buradadır. Biz insanların bu geri dönen ertelenmişliklerimizi tanıyıp tanıyamama sürecinde girilen ikileme zannımca 'dert' denir. Akılda bu hatırlama sürecindeki en önemli araçtır.
Selam ve sevgi ile...
M.S.Y.