Tuğba
@Mustagrak
Yol yok ama ben koşturuyorum.
464 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Kuyruklu çarpacak diyorlar..:)
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın doğum günü vesilesiyle, 
Demet Hanım’ın düzenlediği okuma etkinliği sayesinde tanıştım bu kıymetli eserle. Aynı zamanda bir dönemin ruhuyla, yazarın mizahıyla ve kadınlara duyduğu saygıyla da tanışmış oldum.
İlk sayfalardan itibaren, sıcak ve esprili anlatımıyla beni içine çekti. Dili akıcı; karakterler ise hem absürt hem tanıdık. Halley Kuyruklu Yıldızı’nın çarpacağı söylentisiyle oluşan mahalle paniği, cehaletin ne kadar kolay kışkırtılabileceğini hicivle gösterdi.
Yazarın kadına bakışı ise beni özellikle gururlandırdı. Kadın karakterinin zekâsı, kararlılığı ve kendine olan güveniyle çizilen portre, o dönemdeki pek çok metinde görmeye alışık olmadığımız bir derinlik... Gürpınar, kadına sadece güzellik veya fedakârlık değil; akıl, dirayet ve söz hakkı da tanımış. Birçok bölümü gülümseyerek okudum; gülüşüm sadece komediye değil, yazarın topluma yönelttiği kıvrak eleştiri üzerinde de yoğunlaştı. Evlilik kurumuna, mahalle dedikodusuna, sözde bilgi sahibi kişilere getirdiği yorumlarla bence hala geçerliliğini koruyan bir eser. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Hadi,zihnimizde yürüyüşe çıkalım..
Bu anlatı hem biçim hem içerik açısından sarsıcı, derinlemesine düşündürücü...Kıran’ın dili, sözcüklerin sade gövdesine işlenmiş derinliklerle donanmış. Tesadüf değil ki, yazarla hemşehriliğimiz( kendisi Amasyalı) nedeniyle kelimelerin yöresel dokusu bana tanıdık geldi; yaşlı bir amcanın ağızından dökülen yerel deyişler gülümsetti, ama bu gülümsemenin altında bir tür içsel çağrı vardı: yaşamak, yalnızca nefes almakla değil, fark etmekle, sürdürmekle, direnmekle ilgiliydi.
Kitapta yürümek, fiziki bir eylem olmanın çok ötesinde. Kahramanın adımları, insanın kendini arayışına dönüşüyor. Sadece yürüyen bir adamı izliyoruz belki; ama o yürüyüş, zamanla hayatta kalmak ile anlamlı yaşamak arasındaki ayrımı gösteren bir ayine dönüşüyor.
Okurken bol bol soracağınız sorular :
Nedir yaşamın özü? İnsan olmak çaba mı gerektirir yoksa yalnızca var olmak yeterli midir?
Kolaylıkla okunan bu kısa anlatıyla hadi hep birlikte zihinsel bir yürüyüşe çıkalım. Her durakta kendimizi bulalım.
Belki de kitabın en çarpıcı yönü, bu çabanın her bireyde bambaşka bir yankı bulabileceğini göstermektir.
Senaca, ahh seneca :))
Seneca’nın sesinde bir suskunluk var, yürekle dinleyene çok şey söyleyen.
Kitabı okurken özellikle Gallio'ya yazılmış kısımda çok eğlendim.
Senecanın sarsıcı dili ile bazı cümleler zihninde hemen yer etmiyor, onları anlamak, içselleştirmek için tekrar tekrar okumak gerekiyor; belki iki, belki üç kez. Fakat bu zahmete değiyor, her defasında daha derin bir kavrayışla ödüllendiriliyorsunuz.
Kitap mutluluğun anahtarını size sunuyor. Modern dünyanın tükenmekte olan anlamları arasında size stoacı bakış açısıyla sığınak sunuyor .
Kitabın bana en çok dokunan yanlarından biri, Seneca’nın zamanla ilgili söyledikleriydi. “Zamanın kıymeti” üzerine kurduğu cümleler yalnızca birer öğüt değil, hayata karşı bir duruş. Bu yönüyle kitap, sizi de felsefi bir muhattap olmaya davet ediyor.
Her cümlede bir duruş, her kelimede bir nabız var.
Okuyucuya farklı bakış açıları sunabilecek, kolaylıkla okunabilecek muhteşem bir şaheser.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,5bin okunma
Kitap baş karakter Sesilya'nın hayatını iki farklı boyutta ele alıyor. Gündüzleri toplumsal roller içerisinde kaybolarak yaşayan bir kadın, geceleri ruhunun sözleriyle şiirlerini şekillendirip duygularını gözler önüne seren bir başka kadın gibi...
Bu roman ruhumuz ve dış etkenler arasında kalan bir kadını anlatıyor aslında.
Duygu yüklü siirsel bir anlatımı var ve aynı zamanda kadınların bastırılmış duygularını ve özgürlük özlemini işliyor. Bazı yerlerde durup düşünüyorsunuz. Dönemin sosyetesini güzel bir şekilde anlatıyor. Fakat aşırı sürükleyici veya çok güzel olduğunu düşündüğüm bir kitap olmadı. Bir günde bitirilecek sakız tadında bir kitap.
Kağıt israfı...
Kitabı o kadar zor okudum ki... Gerçekten berbat. Neden basılmış ve Türkçe'ye çevrilmiş anlayamadım. Okurken ağaçlara acıdım.
Bol bol rahatsız edici kelimelerden başka hiçbir şey anlamadığımı da belirteyim.
Kitabın olay örgüsü yok. Diyaloglar karmakarışık... Kim kiminle konuşuyor, kim düşünüyor anlaşılmıyor.
Kitap okuyucunun belleğini rahatsız ederek başrolün zihnini anlatmak istiyor sanırım.
Kitabı psikolojik şiddet olarak görüyorum ve kimseye tavsiye etmiyorum.