Daha az eziyet ve haykırış! Kan midenizi mi bulandırıyor? Boşverin: İnsanlar kansız düştükleri günleri de görecekler. Hayatta kalmanın vaat edilmiş toprakları, hümanistlerin uğrunda savaştıkları tatlı ölüm ülkesi olacak.
Yeni Guernica'lara hayır, yeni Auschwitz'lere hayır, yeni Hiroşima'lara hayır, yeni Sétif'lere hayır! Yaşasın! Peki hayatın olanaksızlığı ne olacak, bu boğucu sıradanlık, bu tutkusuzluk ne olacak? Asla kendimiz olamamanın hıncıyla başka insanların mutlu olduğunu hayal etmeye bizi sürükleyen bu kıskançlık çılgınlığı da ne? Peki bu kendimizi asla rahat hissetmeme duygusu? Kimse bunların küçuk ayrıntılar olduğunu söylemesin.
Fikirlerimden değil -çünkü söz konusu gruba katılmaya beni sevk eden fikirlerimdir-, asla beni terk etmeyen düşlerimden ve arzularımdan, sahici ve kısıtlamasız yaşama isteğimden vazgeçmemi isteyen bir militan grubun içinde ne yaparım ben? Bir tür tecrit edilmeyi, bir monotonluğu ya da yalanı bir diğeriyle değiştirmenin ne yararı olabilir?
Birçok insanın kanını döktüğü için günümüzde kansız kalan büyük kolektif yanılsamaların yerini, tüketim toplumunun portatif aptallaştırma makinesi gibi bol keseden sattığı binlerce ambalajlanmış ideoloji almıştır artık.