Allah (celle celâlüh) gökyüzünü yaratmış, onun rengini de insanların gözleri için en uygun ve onu güçlü kılacak tonda var etmiştir. Eğer gökyüzü çok parlak ve nur kaplı olsaydı, insanın gözlerine zarar verirdi. Oysa yeşil ve mavi renkler gözler için en uygun olan renklerdir.
İnsan gökyüzünün enginliğine baksa bir ferahlık ve rahatlık hisseder. Hele de yıldızlar doğup Ay'ın nûru görüldüğü zaman...
Hükümdarlar bulundukları meclislerin tavanlarını nakış ve süslemelerle tezyin ederler, o tavana bakanlar da önce ferahlık ve rahatlık hisseder. Ancak kişi tekrar tekrar baktığı zaman kendisine bıkkınlık gelir ve ilk baktığındaki ferahlık ve inşirahı hissedemez. Ancak semâya bakmak böyle değildir. Semâya bakan kişi hükümdar da olsa, avamdan biri de olsa gündelik hayatın sıkıntılarından usanıp oraya bakınca kalbini inşirah kaplar.
Bilge insanlar şöyle demişlerdir:
"Evindeki huzur ve rahatlığın, gökyüzüne olan ilgin ve merakın oranında olur."